خدایا مرا از فریبکاران پرمدعایی که از ایمان، دهان‌شان پر است و قلب‌شان خالی، قرار مده

همان‌ کذاب‌هایی که قلبی که حرم تو بوده[1] را خانه غیر تو کرده اند،

بیمار دلانی که توهم ایمان می‌کنند و خود مفسدان روی زمینند.

ابلهان سیه دلی که صفا و سپیدی مومنان‌ات را به سخره می‌گیرند. همان‌هایی که تو و بندگان‌ات را نیز به خیال خود به بازی گرفته اند غافل از اینکه خود بازیچه گمراهی خود شده‌اند و به دور خویش دیوانه‌وار می‌گردند و می‌چرخند.  



[1] القلب حرم الله

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـكِن لاَّ يَشْعُرُونَ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَـكِن لاَّ يَعْلَمُونَ